Alle 50 staten: eeuwige liefde voor Amerika

0 Flares 0 Flares ×

Het duurde veertien jaar en zestien reizen, maar gastschrijver Stan Bos slaagde er deze zomer in zijn laatste en vijftigste staat te bezoeken. Alle 50 staten: het is niet niks, maar hoe meer hij van het land zag, hoe moeilijker het werd een favoriete plek aan te wijzen. Daarvoor is het land te afwisselend, te gevarieerd. Dat is ook precies wat Amerika zo boeiend maakt. Hij hield er een eeuwige liefde voor de Verenigde Staten aan over. Een blog over opmerkelijke avonturen en waarom Amerika zo veel meer is dan alleen New York en de Grand Canyon.

Alle 50 staten: eeuwige liefde voor Amerika

Het was een bloedhete ochtend in de derde week van juni 2002. Ik was bezig aan mijn eerste Amerika-reis en nam in alle vroegte in Washington DC de metro naar Ronald Reagan National Airport voor mijn vlucht naar Atlanta. Met mijn koffer stond ik in de propvolle metro toen ik werd aangesproken door een generaal. Aan zijn toon hoorde ik direct dat het goed zat. De vraag was waar ik naartoe ging en wat ik als jonge jongen – ik was twintig – in Amerika deed. Toen ik vertelde dat ik in mijn eentje twee maanden door het land reisde om de Verenigde Staten te leren kennen, kreeg ik één en al respect.

Oregon

50 staten

Multnomah Falls

Zo heb ik het al die jaren gevoeld, telkens als ik in Amerika was. Ook toen ik deze zomer op 3 juli Oregon binnenreed en daarmee kon zeggen dat ik voet had gezet in alle Amerikaanse staten. Dus ook Hawaii en Alaska, één van de meest gestelde vragen als ik vertel dat ik alle vijftig staten heb gehad. Aad van Toor, vooral bekend als acrobaat Adriaan, omschreef het tijdens een interview met deze site als een ‘geslaagd-voor-je-examen-gevoel’. Dat herken ik wel, al gingen de eerste meters op de snelweg in Oregon gepaard met regendruppels en was het eerste uitzicht een vestiging van IKEA. Pas bij de Multnomah Falls voelde ik voor het eerst een beetje trots dat het me eindelijk was gelukt.

Tijdens die eerste rondreis door Amerika – twee maanden van de oost– naar de westkust – had ik nooit kunnen bevroeden dat ik ooit alle 50 staten ging zien. Het duurde nog zes á zeven jaar, voordat het een doel werd op termijn alle staten te zien. Zeven jaar na dat moment was het pas zover. Dus ja, het was een doel, zoals elke Amerika-liefhebber die graag door het land reist dat ongetwijfeld herkent. Toch wilde ik het per se niet afraffelen. Want al reizend door Amerika kwam ik tot de conclusie dat je wel snel door alle staten kunt crossen, dat hoeft dan niet te betekenen dat je zo’n staat ook echt in je opneemt.

New England

50 staten

Maine

Natuurlijk zijn er enkele staten waar ik kort was. Soms te kort. Daar tegenover staat ook dat ik in veruit de meeste gebieden ruim de tijd nam. Ik werd in 2009 verliefd op het prachtige New England – één van de meest onderschatte plekken in Amerika. Van de schitterende natuur in Utah en Arizona krijg ik nooit genoeg. Ik houd van Boston, San Francisco en Washington DC. Genieten deed ik van mijn rondreis door het midwesten met South Dakota, Wyoming, Montana en Colorado als absolute hoogtepunten. Ik stond een paar keer diep onder de indruk op de plek waar John F. Kennedy werd vermoord in Dallas. Afgelopen zomer raakte ik verslaafd aan de kust van Oregon. Ik bezocht alle presidentiële musea sinds het presidentschap van JFK (en dat van Lincoln), maar geniet het meest van small town America!

50 staten

Vermont

Dat is wat ik mensen graag probeer te vertellen, als ze voor het eerst naar Amerika gaan of er nog niet zo vaak zijn geweest. Met alle respect, Amerika is zo veel meer dan New York of de Grand Canyon. Het liefst rijd ik door de natuur van Vermont of langs de plantages in South Carolina. Ook tank ik graag bij een tankstation waar je nog persoonlijk wordt geholpen in een gehuchtje in Texas, waar de tijd heeft stilgestaan. Of ik stuur de auto naar onbekende pareltjes waar je, in tegenstelling tot Times Square, niet op elke vierkante meter toeristen treft. Dát is voor mij Amerika, de zoektocht naar het onbekende in het land van de onbegrensde mogelijkheden.

Geijkte plekken

50 staten

Capitool

Natuurlijk betekent dat niet dat ik een hekel heb aan de grote steden. Ik noemde er al een paar en zelfs in New York kan ik best een paar daagjes genieten, maar niets is oppervlakkiger dan te denken dat Amerika naast de geijkte plekken ophoudt te bestaan. Ik wil het land aan de andere kant ook weer niet romantiseren. De politieke impasse op Capitol Hill, mijns inziens grotendeels veroorzaakt door een saboterende en chanterende Republikeinse partij, (ja, ook als Hillary Clinton straks wint, gaat dat ‘gewoon’ door) is mij een doorn in het oog. De deels verwaarloosde infrastructuur – kijk maar eens naar wegen of vliegvelden (van de internationale terminal op Boston Logan Airport schieten de tranen je in de ogen) – is voor zo’n machtige natie een aanfluiting.

Toen ik twee jaar geleden via een buitenwijk Detroit binnenreed, dacht ik even dat ik in Aleppo was beland, in plaats van de stad van General Motors en het platenlabel Motown.

Door al die reizen – in veertien jaar ging ik zestien keer naar Amerika – raakte ik wel gefascineerd door het land en haar mensen. Ja, zelfs door de politiek, hoe disfunctioneel ook. Sinds mijn eerste bezoek in 2002, toen ik met dank aan het Smithsonian Museum of Natural History definitief geïnteresseerd raakte in Amerikaanse politiek, las ik me suf over dat onderwerp en verzamelde ik, al zeg ik het zelf, een indrukwekkende verzameling boeken en naslagwerken. Met dank aan Borders (dat helaas niet meer bestaat) en mijn favoriete keten, Barnes & Noble (ik heb zelfs een klantenkaart!). Niet zelden stond ik voor een terugvlucht naar Nederland op een Amerikaans vliegveld met te veel lectuur in mijn koffer. Bij de incheckbalie, waar ze de koffer wegen, toonden ze zich immer onverbiddelijk en propte ik snel wat boeken in mijn toch al overvolle handbagage.

Utah, Oregon en Maine

50 staten

Wyoming

Mensen stellen me vaak de vraag wat ik de mooiste staten van Amerika vind. Dat is vreselijk lastig. De eerste staten die in me opkomen zijn Utah, Oregon en Maine, maar als ik dat dan als antwoord geef, schieten me ook Wyoming, Arizona, Colorado of South Carolina te binnen. Ik kan eigenlijk niet kiezen, net als tussen de oost- en westkust. Dat is misschien slap, maar zo voel ik het wel. Amerika is nou eenmaal niet te vangen in één staat, juist die afwisseling tussen stad en natuur, tussen dorpjes en prairies, tussen de kust en de hitte van bijvoorbeeld Death Valley spreken me zo aan. Het is een land waar ik nooit raak uitgekeken.

Ook niet nu ik alle vijftig staten heb gehad. Er zijn plekken waar ik naar terug wil – zoals het midwesten of Oregon en Washington State – en waar ik nog veel meer wil zien. In de 16 reizen bouwde ik gewoontes en favoriete plekken op. Als ik in Washington DC ben, moet ik drie dingen doen: wandelen over de National Mall (inclusief het Witte Huis), een bezoek aan de graven van de Kennedy’s op Arlington National Cemetary en ’s avonds heerlijk eten bij La Tasca. Bij voorkeur begin ik mijn reis op een redelijk rustige plek en sla ik de eerste dag bij een Wal Mart Supercenter een koelbox met toebehoren in. De laatste jaren sluit ik traditiegetrouw af in Hyannis Port, op het rustieke schiereiland Cape Cod, om vanaf het relatief nabijgelegen Boston terug te vliegen naar Nederland.

Zion National Park

50 staten

Zion National Park

Ik geniet van een bezoek aan Zion National Park of de Bryce Canyon (maak er een wandeling doorheen en niet alleen op de uitkijkpunten staan, want dan zie je pas echt hoe mooi het er is). Maar ook van een fietstochtje over de Golden Gate in San Francisco en een wandeling langs de San Antonio River Walk. Net zoals het uitzicht vanaf het Lincoln Memorial over de National Mall of een ommetje door de Public Garden in Boston. Onder de indruk was ik van het monument dat werd gebouwd na de Oklahoma City Bombing in 1995. De foto’s van piepjonge kinderen die daarbij omkwamen, grijpen je naar de strot. Ik stond in Dearborn, Michigan, bij het graf van een jeugdheld, George Peppard, vooral bekend als Hannibal Smith uit The A-Team. Deze zomer wilde ik het liefst nog een paar dagen langer in Cannon Beach, Oregon blijven. Ik vergaapte me bij het indrukwekkende Mount Rushmore en eet graag bij Aldo’s aan State Street in Santa Barbara.

Amerika leest voor mij als een boek zonder laatste bladzijde. Het is makkelijk mopperen op de cultuur, maar door de film All The Presidents Men, die het pad van twee journalisten van The Washington Post volgt en president Nixon ten val brachten, wilde ik de journalistiek in. Dit jaar kreeg die film een waardig opvolger met Spotlight, gebaseerd op een waargebeurd verhaal waarin onderzoeksjournalisten van The Boston Globe jarenlang misbruik door personen binnen de katholieke kerk in die stad blootlegden. Hoewel ik besef dat veel mensen moeite moeten doen om de eindjes aan elkaar te knopen, bewonder ik het arbeidsethos en gastvrijheid van Amerikanen.

Dat is allemaal gespeeld, die gastvrijheid, dat menen ze niet, hoor ik Nederlanders die nooit in het land zijn geweest, dan zeggen. Voor die mensen heb ik slecht nieuws: flauwekul.

Niet het beloofde land

50 staten

Charles Groenhuijsen

Amerika is zeker niet het beloofde land. Daarvoor is er in maatschappelijk opzicht ondanks de vooruitgang van de laatste jaren nog te veel mis. Maar door het hele land te reizen, mensen te ontmoeten en die heerlijke, soms eindeloos durende autoritten kreeg ik een fascinatie voor de Verenigde Staten die voor mijn gevoel nooit meer voorbijgaat. Ik interviewde voor deze site voormalig correspondent Charles Groenhuijsen. Hij verbaast zich vrolijk over Amerika, een gevoel dat ik alleen maar kan onderstrepen. Ook mijn interview met Johan Derksen over zijn liefde voor Amerika vergeet ik niet snel. Ik heb nog zo veel plannen en ideeën voor toekomstige reizen door dit heerlijke land. Met jullie instemming – en die van de generaal uit Washington DC – blijf ik er met alle plezier over bloggen. Eén ding is zeker: on the road in America voel ik me veruit het best!


50 statenStan Bos (1982) bezocht alle 50 staten en herinnert zich zijn kennismaking met Amerika nog goed. “Je bent nog geen 21, dus geen alcohol voor jou, zei de douanier op Newark Airport. Eenmaal tussen de indrukwekkende wolkenkrabbers en na de eerste zenuwachtige dag, dacht ik: dit is mijn land! Amerika is een topland met topmensen! Vanwege de ruimte, afwisseling, natuur, steden en het toeren in de auto.” Stan heeft nog lang geen genoeg van Amerika. “Ik wil nog meer zien van staten waar ik al ben geweest en als correspondent een presidentsverkiezing verslaan.” Zijn drie favoriete staten: Oregon, Utah en Maine (“al is de keuze best lastig”). Favoriete plek: de National Mall in Washington DC. @StanSchrijft

Author: Gastschrijver

Share This Post On

Trackbacks/Pingbacks

  1. Alle 50 staten: eeuwige liefde voor Amerika - […] hier mijn hele […]

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Email -- 0 Flares ×