Bob Dylan: wist je dit al over deze superster?

0 Flares 0 Flares ×

Bob Dylan is één van Amerika’s allerbekendste artiesten. De singer-songwriter, bekend van hits als Blowin’ in the wind, Knockin’ on Heaven’s Door en Like a Rolling Stone is al sinds de jaren zestig een icoon in de Amerikaanse popgeschiedenis. Toch is Dylan vaak ook een mysterie gebleken. Daarom wat meer aandacht voor de onbekende zaken rond de man achter de prachtige muziek: wist jij dit al over Bob Dylan?

Bob Dylan: wist je dit al over deze superster?

Muzieklegende

Bob Dylan: wist je dit al over deze superster?

Bob Dylan: wist je dit al over deze superster?

In de Amerikaanse muziekgeschiedenis is Bob Dylan een begrip. De man die in de sixties bekend werd als protest- en folkzanger en tijdloze albums maakte die ruim een halve eeuw later nog steeds populair zijn, werd in 1988 in de Rock-‘n’-Roll Hall of Fame opgenomen. Dylan is een levende legende: de man maakt nog steeds nieuwe muziek en reist daarbij ook nog de wereld rond om op te treden. Zo speelde hij begin november 2015 nog drie keer in Carré in Amsterdam. Regisseur Martin Scorsese maakte zelfs een documentaire over Dylan’s jonge jaren (1961-1966): No Direction Home.

Dylan mag dan wereldberoemd zijn en al een definitieve plaats in de internationale popcultuur hebben veroverd, de man is ook altijd enigszins mysterieus gebleven. Zijn songteksten zijn voer geweest voor legers psychologen die vele nummers op allerlei manieren hebben uitgelegd. Was hij nu wel of geen protestzanger, zoals vaak wordt beweerd? Speelde hij liever akoestisch of elektronisch? Allemaal onderwerpen waar de afgelopen zestig jaar volop over gespeculeerd is.

Het is dan ook bijna onmogelijk om hier een overzicht van Dylan en zijn leven te geven. Dat doen we dan ook niet, maar wel kunnen we kijken naar een paar van die ‘mysteries’ en leuke feitjes uit de lange carrière van Bob Dylan. We hadden er vijfhonderd kunnen kiezen, maar gaan voor deze vijf:

#1 – Bob Dylan bestaat niet

dylan_jongBob Dylan werd in 1941 in Duluth in de staat Minnesota geboren onder de naam Robert Allen Zimmerman als zoon van joodse ouders die hun roots in Oost-Europa hadden. In 1959 ging Dylan studeren aan de universiteit van Minnesota en daar kwam hij voor het eerst met het pseudoniem Bob Dylan op de proppen. Vaak wordt gedacht dat hij dit koos als eerbetoon aan de dichter Dylan Thomas, maar dit klopt niet precies, zoals Bob Dylan zelf in zijn biografie heeft verteld.

Bob is uiteraard een afkorting van zijn voornaam Robert, de naam Dylan koos hij in plaats van Allen, zoals hij zichzelf eerst wilde noemen. Een tv-presentator met nagenoeg dezelfde naam kon voor naamsverwarring zorgen, zodat Zimmerman voor de naam Dylan koos, die was ook kort en krachtig. Geen verkeerde keuze, zo zou al snel blijken! Overigens vond hij dat zelf kennelijk ook, want in drie van zijn eerste vier albums kwam in de titel de naam Bob Dylan voor..!

#2 – Het gejoel tijdens het Newport Folk Festival

Een optreden van Bob Dylan op het Newport Folk Festival in 1965 is een bekende voetnoot in de popgeschiedenis geworden. Dylan speelde slechts een kwartiertje en ging na drie nummers al weer het podium af. Het publiek joelde wat en boegeroep was te horen. Jarenlang is het verhaal dat dit was omdat hij ‘opeens’ met een elektrische gitaar speelde in plaats van akoestisch, iets wat het publiek niet had verwacht en waar het ook niet op zat te wachten. Dit moment werd gezien als een keerpunt in de nog jonge carriere van Bob Dylan: niet langer beperkte hij zich meer tot akoestische nummers met gitaar en mondharmonica. Beluister hier een fragment ervan, het boegeroep zit helemaal op het einde:

Toch is er twijfel dat het gejoel echt kwam door zijn overstap naar elektrische gitaar. De band van die avond en het geluid waren volgens getuigen erg slecht. Dat Dylan het snel voor gezien hield, hielp de sfeer in het publiek ook al niet. Folklegende Pete Seeger, ook aanwezig die avond, zou later verklaren dat hij het niet erg vond dat Dylan overstapte van akoestische muziek, maar dat het geluid gewoon superslecht was. Dat strookt met Dylan’s latere carriere: songs waarop hij elektrische gitaar speelde, zoals Like a Rolling Stone uit 1965, groeiden uit tot megahits, ook in de jaren zestig al.

dylan_selfportrait#3 – Bob Dylan als kunstenaar

Naast het maken van muziek houdt Dylan zich al jaren bezig met het maken van kunst en ziet hij zichzelf ook als volwaardig kunstenaar. Hij tekent en schildert graag, zoals al te zien was op de cover (rechts) van het album Self Portrait uit 1970. Ook heeft Dylan exposities van zijn werk gehouden, die vaak ook positieve kritieken tot gevolg hadden. Op zijn eigen website zijn voorbeelden te zien van de kunst die Dylan de laatste jaren heeft gemaakt. Een kwestie van smaak wellicht, maar wij zijn toch vooral blij dat Dylan zich met name als muzikant heeft geprofileerd de afgelopen decennia!

#4 – De beroemde albumcover

dylan_albumcoverfreewheelinDe cover van het album The freewheelin’ Bob Dylan uit 1963 groeide uit tot één van de bekendste covers aller tijden. Op de afbeelding zien we Dylan zelf met zijn toenmalige vriendin, Suze Rotolo. Ze lopen innig gearmd door New York, op de hoek van Jones Street en West 4th Street om precies te zijn. Het koppel woonde daar destijds ook in de buurt. Hun relatie hield overigens geen stand: ze gingen in 1964 uit elkaar. Rotolo vormde voor Dylan een belangrijke inspiratiebron in die jaren, zou hij later toegeven.

Naast de muziek op het album dat hits als Blowin’ in the wind, Masters of War en A hard rain’s a-gonna fall voortbracht, werd de cover minstens zo bekend. Talloze parodieën en variaties zijn er gemaakt op de foto van Dylan en Rotolo van zowel bekende personen als onbekende mensen die even in de voetstappen van Bob Dylan (of Rotolo) wilden staan. Bekijk hier een kleine selectie van die parodieën:

Deze diashow vereist JavaScript.

#5 – Bob Dylan kreeg de Beatles aan de marihuana

De Beatles ontmoetten Bob Dylan in 1964, toen een wederzijdse kennis hen introduceerde in een hotel in New York. Dylan vroeg of ze zin hadden om wat te roken, maar de Britten hadden eigenlijk liever wijn. Dat verbaasde Dylan nogal, omdat hij dacht dat in de tekst van het Beatles-nummer ‘I want to hold your hand‘ gezongen werd ‘and when I touch you, I get high‘. De Beatles zongen echter ‘I can’t hide‘, maar dat verhinderde Dylan er niet van de heren alsnog een joint aan te bieden. Daar bleef het die avond niet bij, zo verklaarden de Britten later. Als Bob Dylan hierdoor de Beatles als eerste in de richting van de psychedelische muziek heeft geduwd die ze in hun latere carrière maakten, dan mogen we hem niet alleen dankbaar zijn voor zijn eigen hits maar zeker ook voor deze ontmoeting!

 

Author: Kenny de Vilder

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Email -- 0 Flares ×