Nu aan het lezen
De Slag om Texas: op zoek naar een veranderend Amerika
Nacht Dag
De Amerika bijlage voor Nederland en Vlaanderen met achtergronden, diepgang en verhalen over de Amerikaanse cultuur, politiek, misdaad, actualiteit & lifestyle.

De Slag om Texas: op zoek naar een veranderend Amerika

slag om texas

De vierdelige serie De Slag om Texas op NPO 2 trok vorige week zondag bijna 400.000 kijkers. Journalist Eelco Bosch van Rosenthal (43), voormalig Amerika-correspondent van de NOS, legt in de serie en dit interview uit waarom hij voor Texas koos. “We willen een land in transitie laten zien. Wij denken dat Texas daar uiteindelijk de beste plek voor is.”

De Slag om Texas: op zoek naar een veranderend Amerika

Voor Eelco Bosch van Rosenthal was het niet de eerste televisieserie die hij in Amerika maakte. Als correspondent van de NOS (2007-2012) reisde hij veelvuldig door het land. Later produceerde hij de goed bekeken serie Droomland Amerika. De wens om met regisseur Hans Pool nogmaals de Atlantische Oceaan over te steken, bleef.

De keuze viel op Texas. “Om twee redenen”, vertelt Bosch van Rosenthal. “De eerste is een logistieke: we wilden graag op één plek blijven om één staat helemaal uit te kammen. Daardoor hoefden we na drie dagen niet opnieuw in een vliegtuig te stappen. De andere reden is dat we wilden uitzoeken waarom Texas zo booming is en zo veel mensen aantrekt. Wat zoeken ze daar?” De reis van vijf weken door de Lone Star State resulteerde in de vierdelige serie ‘De Slag om Texas’. Afgelopen zondag was de eerste uitzending, vanaf 12 april volgen er nog drie.

Op sociale media, bepaald geen broedplaats van positivisme, kreeg je veel lof toegezwaaid voor de eerste aflevering van ‘De Slag om Texas’. Hoe kijk je daarop terug?
“Ik was er heel blij mee. De eerste aflevering is altijd lastig. Je wilt steeds op zoek naar een verhaallijn. In de eerste aflevering moet je de plek logisch maken. Waarom kies je voor Texas? In de eerste aflevering heb je altijd het risico dat je iets te veel uitlegt, maar mensen bleven kijken, het werd gewaardeerd. Daar was ik heel blij mee. De recensies waren over het algemeen goed. Kijkers haalden eruit wat ik hoopte dat ze eruit zouden halen, dus daar was ik zeer content mee.”

Het beeld van Texas is dat de staat, zo noemde je het zelf ook, de hoofdstad van het individualisme is. In hoeverre moest je je eigen vooroordelen over Texas overwinnen?
“Omdat ik Amerika-correspondent ben geweest, was ik een paar keer in Texas geweest. Ik wist dat het geen cowboystaat meer was, zoals het cliché over Texas luidt. Veel mensen weten dat Austin een liberaal eilandje is, maar inmiddels geldt dat ook voor elke plaats en elk universiteitsstadje van 30.000 inwoners of meer. Die stemmen steeds meer Democratisch. Houston is ongelooflijk multicultureel. Dat is net zo’n melting pot als Los Angeles. In de eerste aflevering lieten we dat meteen zien. Mijn vooroordelen vielen wel mee, maar misschien is Texas nog wel meer doorontwikkeld dan ik me van tevoren realiseerde.”

Welke zaken vielen je nog meer op?
“In Houston, dé oliestad bij uitstek, komt negentig procent van de energie uit groene energie. En van de elektriciteit komt een vijfde uit groene energie. We hebben slow television gemaakt. Waar gaat het land langzaam naartoe? Als ik nooit in Amerika was geweest en in Texas was gaan filmen, dan had ik waarschijnlijk zoiets gehad van: jeetje, dit had ik nooit zien aankomen. In dat opzicht verwachtte ik geen enorme eyeopeners. Dat was ook niet de bedoeling. We willen een land in transitie laten zien. Wij denken dat Texas daar uiteindelijk de beste plek voor is.”

In Houston, dé oliestad bij uitstek, komt negentig procent van de energie uit groene energie.

In de eerste aflevering was je in een saloon waar een gemêleerd gezelschap aan het line dancen was. Voorheen was het een plek waar alleen blanke Texanen kwamen. Is dit nou zo’n typisch voorbeeld van een veranderend Texas?
“Zeker. Daarom wilden we daar ook filmen. Een kwart van de gedraaide muziek is hiphop. Er waren best wat Aziaten, maar overwegend blanken. We moeten niet in clichés denken. Texas is niet ineens honderd procent anders. Maar je ziet er wel steeds meer mensen van buitenaf komen, waardoor de staat verkleurt. Dat was ook een reden waarom we er graag wilden filmen.”

Je was ook in Pampa, in de panhandle van Texas, waar negentig procent van de inwoners Donald Trump steunt. Er is in stemgedrag een duidelijke breuklijn tussen stad en platteland. Komt dat aspect in de komende afleveringen ook aan bod?
“Nee, niet zozeer. De derde aflevering gaat over klimaat en energie. Daarin komt het deels aan bod. Ik heb veel door Amerika gereisd en door het hele land zie je die breuklijn. We konden in Texas zelf de plekken uitzoeken waar we wilden filmen. Pampa is de meest Trump-gezinde county van het land. Het verschil met Austin kende ik wel, maar dat wilden we ook graag aan de kijker laten zien. Door de grote afstanden ben je ook echt in een andere wereld. Ze moeten bij wijze van spreken vijf, zes uur rijden om een Democraat tegen te komen. Je kunt elkaar daar vrij makkelijk uit de weg gaan.”

Pampa is de meest Trump-gezinde county van het land.

Eén op de tien baby’s in Amerika komt ter wereld in Texas. Wat zegt dat over de staat?
“Dat Texas booming is en veel mensen uit verschillende werelddelen daar naartoe komen. Er zijn veel latino’s. Dat zijn over het algemeen hele gezinnen. Het laat ook zien dat de demografie in Amerika van de afgelopen twintig jaar steeds meer naar het zuidwesten gaat. Dat geldt in mindere mate ook voor staten als Arizona, New Mexico en Nevada. De verwachting is dat binnen een paar jaar één op negen baby’s in Texas wordt geboren. Die ontwikkeling gaat gewoon heel snel.”

In de eerste aflevering van De Slag om Texas stelde je één van de geïnterviewden de vraag wanneer Texas ‘blue’ wordt. Met andere woorden: dat dit voorheen Republikeinse bolwerk in meerderheid Democratisch stemt. Wat is daar je eigen gevoel bij na vijf weken Texas?
“Ik denk dat het dit jaar niet gaat gebeuren, al weet je niet precies hoe de corona-omstandigheden gaan uitpakken voor Trump. Deze verkiezingen worden waarschijnlijk redelijk ‘safe’ voor de Republikeinen en misschien de volgende ook nog wel. Maar dat gaat een keer veranderen, tenzij al die latino’s ineens Republikeins gaan stemmen, al acht ik die kans niet heel waarschijnlijk. Binnen nu en tien jaar? Het wordt al lang gezegd, maar als het niet deze presidentsverkiezingen of de volgende zijn, dan die daarna. Het gaat een keer gebeuren, dat kan niet missen.”

slag om texasWat kunnen de kijkers in de komende drie afleveringen verwachten?
“De tweede aflevering gaat over immigratie. Dan gaan we naar El Paso, de stad aan de grens met Mexico, die door Trump naar voren is geschoven als symbool voor zijn immigratiebeleid. De derde aflevering gaat over olie en energie. Texas is een staat die aan de ene kant meer olie produceert dan elke andere staat, maar ook als eerste de gevolgen ondervindt van klimaatverandering in Amerika. En in de laatste aflevering laten we zien hoe – in dit geval – de Republikeinen kiezers buitenspel proberen te zetten door stemlokalen te sluiten.”

En daarmee doel je vooral op stemlokalen in de gebieden waar de minder bedeelde mensen wonen, die doorgaans Democratisch stemmen en door het sluiten van zo’n bureau tachtig kilometer moeten reizen om hun stem uit te brengen?
‘Precies dat, ja. De War on Democracy noemen we dat.”

We hebben ook nog overwogen om vanuit één dorp uit te zenden, maar kwamen er achter dat dit geen goede televisie had opgeleverd.

Hoe speciaal was het voor jezelf om deze serie in Texas te maken?
“Heel fijn. In de vorige serie die we maakten, Droomland Amerika, waren we ook weleens een week op één plek. We hebben De Slag om Texas in november en januari gedraaid. Dingen die we in november lieten liggen, konden we mooi in januari doen. We hebben ook nog overwogen om vanuit één dorp uit te zenden, maar kwamen er achter dat dit geen goede televisie had opgeleverd. Het was gewoon prettig om een reportage vanuit één staat te maken.”

Je was ruim vijf jaar correspondent in Amerika, maakte de verkiezingswinst van Barack Obama mee, maar bleef ook na je vertrek altijd met één been in de VS staan. Wat maakt Amerika in jouw ogen zo’n aantrekkelijk land voor een journalist?
“Vooral dat er altijd nieuwe, grote ontwikkelingen zijn. Kijk naar de hele pandemie rond corona. In Nederland legt het niet meteen allerlei systeemfouten bloot, in Amerika wel. Als je dan teruggaat, dan is de revolutie van Bernie Sanders van dit jaar ook de revolutie van Donald Trump in 2016 en Barack Obama in 2008. De financiële crisis in 2008, de nasleep van de oorlog in Irak; het zijn altijd grote verhalen. Als ik klaar ben met deze serie, denk ik dat ik me ook op een ander deel van de wereld ga storten, maar dit soort verhalen blijft altijd te maken. En voor Nieuwsuur ga ik later dit jaar naar Amerika om de presidentsverkiezingen te verslaan.”

De Slag om Texas is vanavond en op zondag 19 en 26 april te zien op NPO 2 om 20.35 uur.
De afbeeldingen in dit artikel zijn van Hans Pool, NTR.


stanStan Bos (1982) bezocht alle 50 staten en herinnert zich zijn kennismaking met Amerika nog goed. “Je bent nog geen 21, dus geen alcohol voor jou, zei de douanier op Newark Airport. Eenmaal tussen de indrukwekkende wolkenkrabbers en na de eerste zenuwachtige dag, dacht ik: dit is mijn land! Amerika is een topland met topmensen! Vanwege de ruimte, afwisseling, natuur, steden en het toeren in de auto.” Stan heeft nog lang geen genoeg van Amerika. “Ik wil nog meer zien van staten waar ik al ben geweest en als correspondent een presidentsverkiezing verslaan.” Zijn drie favoriete staten: Oregon, Utah en Maine (“al is de keuze best lastig”). Favoriete plekken: Zion National Park, Boston, de Deep South en de National Mall in Washington DC. @StanSchrijft

Bekijk reacties (1)

    Leave a Reply

    Your email address will not be published.

    Scroll naar boven