New York: uren in wachtrij voor discotheek

22 Flares 22 Flares ×

Na een uur of twee in de wachtrij maakt de portier eindelijk oogcontact. “Where do you guys come from?” We antwoorden: “From Holland sir.” De man gaat verder en matigt dan zijn strenge toon. “You have been very patient. Enjoy, there are a lot of girls in there.” Het poortje gaat open en we kunnen het nauwelijks bevatten: we mogen écht de Marquee in, één van de meest befaamde discotheken van New York. Het was één van de drie clubs die ik in mei 2008 bezocht in de Big Apple.

Mijn eerste Amerika-reis duurde tien dagen, begon in Washington DC en eindigde na een treinreis met Amtrak in New York. Het devies van mijn reisgenoot en ik was glashelder: zoveel mogelijk uit deze trip halen. Dat betekende dus niet alleen overdag de nodige kilometers afleggen om de stad en toeristische attracties te bezichtigen; ook ’s avonds laat wilden we eropuit. Een gaaf feest meemaken in een chique nachtclub, dat leek ons wel wat.

Zuurstof

In DC was dat niet zo’n heel groot succes, al had ik de ervaring zeker niet willen missen. Na een potje pool – ik verloor – belandden we in een tent vol Hispanics, waar ik me met mijn bescheiden 1.77 meter een reus waande. De meeste feestgangers waren er zonder overdrijven een kop kleiner. De naam van de discotheek is me ontschoten, maar het plafond was opvallend laag en zuurstof leek er niet aanwezig. We konden zo doorlopen, al moesten we (begrijpelijk) onze rugtassen bij de ingang achterlaten. Die hadden we nog bij ons, omdat even terug gaan naar ons hotel ver buiten het centrum geen optie was.

Cielo

In New York hoopten we op meer succes qua discotheken, zoals je je dat als 23-jarige voorstelt in zo’n wereldstad. Geen smoezelig clubje waarbij je je steeds afvraagt waar zich de dichtstbijzijnde nooduitgang bevindt, maar groots spektakel. Op 18 Little West 12th Street vonden we Cielo, dat zichzelf betitelt als ‘New York’s Most Legendary Club’. Het was erg rustig in deze hiphop-achtige tent. Waren we te vroeg? Was het de doordeweekse dag? Echt los kwam het feest niet – er waren amper genoeg mensen v0or een fatsoenlijke polonaise – maar het was leuk even binnen te zijn. Daarbij: we kwamen zonder problemen langs de portiers. Dat sterkte ons zelfvertrouwen en dat hadden we een dag later hard nodig.

Marquee

Stonden we dan, met ons goede fatsoen. De rij aan 289 10th Avenue was lang, erg lang. Deden we hier wel verstandig aan? Zouden we ooit binnenkomen? En zo ja, hoeveel tijd zouden we dan moeten opofferen? Na wat research op internet bleek dat de Marquee vanaf het hotel qua afstand te overbruggen was en bovendien gold als één van de betere discotheken, met frequente bezoekjes van top-DJ’s en beroemdheden. Dat verklaarde de lange wachtrij. Natuurlijk, wachten hoort erbij, maar toen we zagen dat de mannen met oortjes amper mensen binnenlieten, zakte de moed ons in de schoenen.

Wachten voor de Marquee in New York CityWe besloten geduld te hebben en te genieten van alle tumult in en rondom de rij: een belevenis apart. Het leuke was dat iedereen zo zijn eigen geduldsgrens had en op een bepaald moment besloot ‘aan te vallen’. Met andere woorden: mensen die niet langer wilden wachten, stapten uit de rij en liepen naar de portier met hun pleidooi. Dat kwam enkele schaars geklede dames duur te staan; de portier wilde het gesprek niet aangaan en dirigeerde ze naar het begin van de rij. Ook een clubje Italianen in pak achter ons kreeg nul op rekest. En wij stonden er nota bene in ons gewone kloffie.

Wachten in New York

Na een kleine twee uur volgde topoverleg. Wat te doen? We stonden nu bijna vooraan: weglopen zou zonde zijn en bij een andere club zouden we weer van voorafaan moeten beginnen. We beten nog even door en dat bleek onze redding: de portier maakte eindelijk oogcontact. Hij vroeg waar we vandaan kwamen. “We are from Holland sir”, antwoordden we. Toen kwamen zijn magische woorden en deed hij het poortje open.

“You have been very patient. Enjoy, there are a lot of girls in there.”

Beduusd liepen we door richting garderobe. Of we een ‘bottle service’ wilden voor een paar honderd dollar; een apart tafeltje inclusief champagne. ‘Erm, maybe next time’. Dronken worden zat er niet in – we teerden urenlang op een colaatje – maar dat mocht de pret zeker niet drukken. Het werd een gedenkwaardige nacht die in de kleine uurtjes eindigde met het nummer New York New York van Frank Sinatra, waarbij mensen op de tafels luidkeels meezongen met champagnefles in de hand.

Mansion

Ingang van de MansionOm het af te leren was er nog een bezoek aan de Mansion, gelegen aan 530 West 28th Street. Lang hoefden we daar niet te wachten, want twee dames die we buiten hadden ontmoet, vergezelden ons bij de entree en dat deed wonderen. Binnen werden we getrakeerd op Tequila, 56 dollar voor vier shotjes. Belachelijke prijzen, al leek dat de meeste feestgangers niet te deren.

Van buiten oogde de club destijds als een grote opslagplaats of brandweerkazerne, maar binnen keek ik mijn ogen uit met de enorme zaal, brede trappen, speciale lichten en andere futuristische gadgets. De toiletten leken eigen nachtclubs op zich, met tal van overbodige schoonheidsproducten, beveiligers en mensen die er stonden om je een klein handdoekje aan te geven na het handen wassen. Ik voelde me er wat ongemakkelijk bij.

Staand op één van de brede trappen in de Mansion hoorde ik voor het eerst ‘Pjanoo’, van de Zweedse DJ Eric Prydz. Het nummer was op dat moment nog niet bekend bij het grote publiek, want de singel zou officieel pas in augustus uitkomen. Toen ik het later terughoorde in Nederland, deed het mij direct terugdenken aan die bijzondere stapavonden. En nog steeds.

Gyros in New York

Rond 06:00 uur keerden we terug met de metro. Het was al licht toen we nog even een tussenstop maakte bij een Grieks restaurant voor Gyros. We waren er gek genoeg de enige. Ik verbaasde mij dat het gewoon open was, maar moest meteen terugdenken aan wat de receptioniste van het hotel tegen me had gezegd bij aankomst: “New York never sleeps baby.” Nu wist ik pas echt wat ze bedoelde.

Meer lezen over New York op USA365.nl?

Stedentrip New York City: alle highlights op een rij Gewone families maakten New York City Apollo Theater in Harlem Zoeken naar Edward Hopper Vuilnisman in New York City Foto’s van bodypaintmodellen in New York City 9/11

Author: Mike Boeschoten

Share This Post On

6 Comments

  1. Mooi verhaal, het uitgaansleven is prijzig zo te zien. Goed te zien dat jullie het daar goed hebben gehad.

    Post a Reply
  2. Fantastisch verhaal! Heel avontuur op zich om daar te stappen. Hoop ook ooit het uitgaansleven in New York te mogen ontdekken!

    Post a Reply
  3. Knap hoor om zo lang te blijven wachten.. het was het dubbel en dwars waard volgens mij:)

    Post a Reply

Trackbacks/Pingbacks

  1. Amerikaanse muziek: 10 klassiekers over steden en staten - […] Ik ondervond het zelf toen ik in 2008 in New York City was en een befaamde nachtclub bezocht. Klik…
  2. Vuilnisman in New York City: een populaire baan - […] genieten in New York City een bijzonder hoog aanzien. Dat zit hem vooral in het feit dat zij de…
  3. Stedentrip New York: alle highlights - […] minder lang. ‘s Avonds doe je weer wat bij je past; persoonlijk vind ik wel dat je het nachtleven niet…
  4. Stedentrip New York City: alle highlights - Perry Vermeulen - […] minder lang. ‘s Avonds doe je weer wat bij je past; persoonlijk vind ik wel dat je het nachtleven niet…

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

22 Flares Twitter 0 Facebook 22 Email -- 22 Flares ×