Everglades National Park: stille trots van Florida

117 Flares 117 Flares ×

Bij Florida denken veel mensen al snel aan het zwoele Miami of de pretparken in Orlando, maar vergeet de Everglades niet! Het is één van de drie nationale parken in de Sunshine State – en qua naam wat minder tot de verbeelding sprekend dan Yellowstone, de Grand Canyon of de Rocky Mountains – maar toch zeker een bezoek waard. De uitgestrekte wildernis heeft een hoop moois te bieden. USA365.nl nam er begin dit jaar een kijkje.

Mijn kennismaking met Everglades National Park was er één in het holst van de nacht. Althans, zo voelde het. Het was op deze zaterdagavond in januari 2015 al vroeg donker in het zuiden van Florida, iets waar ik voor mijn reis eigenlijk totaal niet bij had nagedacht, aangezien ik tot nu toe altijd in het voorjaar of de zomer naar Amerika was gegaan. Mijn reisgenoot en ik begaven ons eerder op de avond in het plaatsje Naples, gelegen aan de westkust van de Florida-zuil.

Hotelopties zat, maar we besloten op goed geluk, zonder reservering, de Everglades in te rijden. Hopend op een mooie logeerplek en een ontbijt tussen de alligators de volgende ochtend. We zagen de naam Ochopee op onze digitale kaart, reden een kilometer of 25 de wildernis in, maar vonden niets. De duisternis hielp bepaald niet. Alleen de reflectoren op de tweebaansweg, waarvan één voor het tegemoetkomende verkeer, zorgden voor verlichting. We kozen eieren voor ons geld, keerden om, overnachtten in Naples en begonnen zondagochtend met een schone lei.

Everglades National Park: de totstandkoming

Everglades National Park is, samen met Biscayne en Dry Tortugas, één van de drie nationale parken in Florida en veruit de grootste qua oppervlakte (circa 6000 vierkante kilometer). Het park zelf, dat op de werelderfgoedlijst van UNESCO prijkt, beslaat nog maar een vijfde deel van het hele Everglades-gebied. De officiële oprichting vond plaats in 1947, maar een abc’tje was dat zeker niet. In 1916 werd het Royal Palm State Park in Paradise Key als eerste aangewezen als beschermd natuurgebied en dit zou de kern vormen voor het park zoals we dat nu kennen. In de jaren twintig groeide de steun voor een landelijk reservaat en in 1934 werd er een wet door het Congres geloodst die de komst van Everglades National Park uiteindelijk mogelijk maakte.

Toenmalig president Harry Truman, overgekomen vanuit zijn vakantieadres in Key West, verrichtte de opening op 6 december 1947. Hij sprak de volgende woorden:

Here is land, tranquil in its quiet beauty, serving not as the source of water, but as the last receiver of it. To its natural abundance we owe the spectacular plant and animal life that distinguishes this place from all others in our country.

Het park bezoeken

Rijden over de Tamiami Trail. Pas op voor overstekend wild: 2 egels renden vlak voor mijn auto langs. Je kunt de Everglades op vele manieren bezichtigen. Er zijn vier Visitor Centers; de plek waar je een boottocht, hike, fietstour, of andere activiteiten kunt regelen en dieper het park in gaat. De rangers voorzien je hier uitstekend van de benodigde informatie. De entreeprijs bedraagt vaak zo’n 10 dollar. Het Gulf Coast Visitor Center (Everglades City) ligt in het noordwesten, Shark Valley centraal in het noorden, Ernest F. Coe ligt nabij de stad Homestead in het zuidoosten. Helemaal in het zuiden bij de Florida Bay vind je het Flamingo Visitor Center.

Als je geen tijd hebt om er een hele dag voor uit te trekken, adviseren we je om de Tamiami Trail (State Road 90 / US Highway 41) te nemen. Deze weg, in 1928 aangelegd voor 8 miljoen dollar (25.000 dollar per mijl), loopt van Tampa naar Naples en van daaruit dwars door de Everglades en zet je vervolgens zo’n 25 kilometer voor Miami af. Het was de route die ik begin dit jaar aanhield en dat beviel prima. Onderweg kun je diverse stops maken en daarvoor hoef je niet te betalen. Handig dus als je snel naar Miami wilt, maar toch even wat van de Everglades wilt meekrijgen.

H.P. Williams Roadside Park is zo’n plek, te vinden even voorbij Ochopee aan de linkerzijde van de Tamiami Trail als je richting het oosten rijdt. Parkeer je auto, loop over de boardwalk met informatiebordjes en speur het moeras af naar een alligator. Ik zag er die dag drie op deze locatie, plus wat wilde vogels.

Ingang bij H.P. Williams Roadside Park Alligator rechtsonder bij H.P. Williams Roadside ParkUitzicht vanaf de boardwalk bij H.P. Williams Roadside Park

Een stukje verderop heb je aan de rechterkant Kirby Storter; een houten vlonder van één mijl door de wildernis die eindigt bij een vijver. Ook hier telde ik meerdere alligators en vogelsoorten. Aan een kwartiertje heb je hier genoeg. Nog een stukje verder is er aan je linkerhand een vrij lange boardwalk langs een slootje waar het wemelt van de alligators. Toen ik hier was, liep er een parkmedewerkster rond die wat informatie gaf over de dieren. Ze vertelde dat de alligators in de Everglades maar zo’n 20 keer per jaar eten en daarom vaak in een soort rustmodus verkeren. Het is verboden ze eten toe te werpen, omdat ze mensen dan associëren met voedsel en agressief kunnen worden.

Kirby Storter: begin van de vlonderUitzicht bij het eindpunt van Kirby StorterAlligator gezien bij Kirby StorterEn dan is er natuurlijk de meest gestelde vraag: wat is het verschil tussen een alligator en krokodil? Alligators, zwart/donkergrijs van kleur, komen voornamelijk in zoetwatergebieden voor, de groen/grijs gekleurde krokodillen in zout/brak water. Laatstgenoemde is ook wat agressiever van aard. Verder vertoont de snuit wat uiterlijke verschillen. De Everglades is de enige plek ter wereld waar je beide soorten op dezelfde plek kunt treffen.

Tussenstop tijdens de scenic drive Alligator in actieWilde vogel langs de scenic drive

Weer wat verder, bij Monroe Station, heb je Loop Road, een scenic drive van ruim 41 kilometer over een onverharde (maar wel goed begaanbare) zandweg die je in een lus weer de Tamiami Trail opslingert. Houd hier wel rekening met een veel lagere maximumsnelheid. Je vindt hier vijvers met alligators, herten, andere diersoorten en zelfs huisjes langs de weg van de plaatselijke bevolking. Er wonen in de Everglades nog altijd stammen van de Seminole Indianen en de lokale Gladesmen; Anglo-Amerikanen die vroeger leefden van wat de Everglades ze te bieden had, maar zich in de loop der jaren hebben moeten aanpassen door de komst van het nationale park.

Alligator naast de Tamiami TrailHeb je genoeg gezien en zin in strand? Vervolg dan je weg over de Tamiami Trail en voor je het weet zit je in het westen van Miami. Voor mensen met een heel volle agenda: je kunt vanaf Naples ook de meer noordelijk gelegen Interstate 75 opdraaien (State Road 93) richting de oostkust. Bijnaam: Alligator Alley. Wat dat betreft kun je met het veelzijdige Everglades National Park alle kanten op. Je kunt je er dagenlang onderdompelen in de rouwe wildernis en allerlei safari’s doen of je plant het in als leuk tussendoortje opweg naar Miami, zoals in mijn geval. Voor welke optie je ook kiest; de stille trots van Florida zal je zeker niet teleurstellen.

Meer lezen over natuurparken in Amerika op USA365.nl?

Death Valley Acadia: parel van Maine Mount Rushmore Grand Teton National Park Share

Author: Mike Boeschoten

Share This Post On

6 Comments

  1. Zooooooo veel gezien in dit park! Op een van de parkeerplaatsen langs de Alligator Alley stapte mijn man richting de waterkant om foto’s te maken. Ik vroeg me ineens af hoe het toch zou komen dat er een stuk van een autoband van een vrachtwagen op die plek terecht was gekomen. Dat stuk band lag op een meter of 2 achter mijn man. Even later dacht ik: Autoband???? Alligator!!!! Ik heb mijn lief zachtjes geroepen zo voorzichtig mogelijk terug te komen naar de auto….

    Post a Reply
  2. Mooi artikel! En de Everglades worden door velen onderschat. Januari en februari zijn topmaanden om de Everglades te bezoeken. Weinig tot geen muggen, droog en aangename temperaturen.

    Mocht iemand (en dan vooral de echte natuurliefhebber) dit gebied bezoeken: naast de Everglades zijn Big Cypress en zeker Fakahatchee Strand Preserve een ‘must see’. Deze twee gebieden liggen eigenlijk ten noorden van de Tamiami Trail en dan redelijk aan de westkant. Misschien nog wel mooier dan de Everglades. Dwars door Fakahatchee loopt de Jane’s Scenic Drive. Dit is een onverharde weg en wel meer voor de echte avonturiers. In het droge seizoen is een 4WD in principe niet noodzakelijk (mits de weg ook echt droog is).

    Je gaat dan dwars door het gebied heen en regelmatig steekt er hier een hert, bobcat, Florida black bear of zelfs (met veel geluk) een Florida panther (ondersoort van de Poema) over. Dit zal in de Everglades niet gebeuren, mede door toedoen van de Burmese python, die als ‘invasive species’ veel inheemse zoogdieren doet uitroeien en daarmee het complete ecosysteem van de Everglades flink aantast.

    Post a Reply
    • Bedankt Wouter! Ja, januari was een zeer geschikte tijd. Inderdaad prima temperaturen, geen muggen en weinig toeristen. Tijd was de grootste vijand, want een dag in de Everglades is natuurlijk te weinig om alles te kunnen zien en doen. Ik had bijvoorbeeld graag nog een boottochtje of lange hike gedaan.
      De gebieden die jij noemt; daar ben ik aan het begin van de Tamiami Trail langsgereden. Die Jane’s Scenic Drive; goede tip! Die ga ik zeker doen als ik daar weer ben. Groeten!

      Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

117 Flares Twitter 0 Facebook 117 Email -- 117 Flares ×