Foto met een verhaal: herinneringen van mijn zoon

0 Flares 0 Flares ×

In deze rubriek aandacht voor een bijzondere foto en het verhaal daarachter. Gastschrijver Dennis Dekker, die ons mailde met dit mooie idee, over de Amerika-herinneringen van zijn 4-jarige zoontje. ‘Aan de voet van de immense Golden Gate Bridge, moest meneer namelijk ‘heel nodig naar de wc’.

Foto met een verhaal: herinneringen van een 4-jarige

Foto met een verhaal: herinneringen van een 4-jarigeWat onze 7-jarige zoon zich nog kan herinneren van die illustere Amerikareis uit 2013? Vrij veel, zo blijkt ruim twee jaar na dato. En leuker nog: het zijn ook zeer verrassende aspecten van de trip. Nee, hij heeft het nooit uit zichzelf over M&M’s World in Las Vegas. Het gaat tevens niet vaak over zijn allereerste vliegreis ooit. En over grote gebouwen, dikke auto’s of eindeloze snelwegtripjes hoor je hem ook maar heel weinig. Toch weet hij nog best een aantal prachtige Amerika-anekdotes op te lepelen.

Over de ‘stinkende zeeleeuwen’ (in Monterey Bay) bijvoorbeeld. Of over die ontmoeting met een aantal brandweerlieden van het korps in San Luis Obispo. Of die grote draaimolen op Pier 39 in San Francisco. Of over die spontane taxirit met twee wildvreemden en over het fietsen over Venice Beach. Hij weet over die laatste gebeurtenis zelfs nog tot in detail te vertellen. Die grote skatersplek met betonnen bulten en een heuse ‘ramp’, waar we langsreden. Al die livemuziek en de kleurrijke kraampjes op de straten. En natuurlijk die toffe cruiser waarmee hij toerde. Maanden daarna moest zijn verjaardagscadeau natuurlijk ook zo’n cruiser zijn. Zelfs de bijbehorende flitsende helm kon niet ontbreken. Over fietsen gesproken.

Hij weet ook nog wel wat mede te delen over die fietstocht in San Francisco. Bij het hippe Blazing Saddles huurden we één tandem en één gewone fiets. Mooi om te zien hoe dat daar gaat bij het uitlenen van die fietsen. In de kelder waar alle fietsen staan, is zelfs een parcours uitgezet waar men kan ‘leren fietsen’. Totdat we meldden dat we uit Nederland komen. Dat leek het letterlijke startschot van onze fietstocht te verspoedigen. Oh, die gasten hebben geen fietsles nodig, want daar doen ze niets anders dan fietsen, zo was in de twinkelende ogen van de Blazing Saddles-medewerkers af te lezen.

Met de tandem op de Golden Gate Bridge

Cable Cars, een herkenbaar straatbeeld in San FranciscoDit alles herinnert onze zoon zich trouwens niet. Hij weet vooral hoe zijn eigen gesteldheid was, toen we een stief kwartiertje op die tandem zaten. Aan de voet van de immense Golden Gate Bridge, moest meneer namelijk ‘heel nodig naar de wc’, zo reproduceert hij bij navraag nog akelig goed. Voor mij zat er niets anders op dan het tandemtempo wat te gaan verhogen. Ietwat onbeholpen, stuurde ik met dat zware stalen ros rondom de kolossale staanders van deze reusachtige rode brug. Bijna drie kilometer lang, had ik het tempo er goed in. Zoonlief had overigens weinig oog voor de schoonheid van de brug en het water naast zich. Hij dacht alleen maar aan ander water: plassen.  Het was ook het woord dat hij die minuten in zijn prille leventje het vaakst uitsprak: plassen. Met de woorden ‘ik’ en ‘moet’ er voor dan. Ik passeerde een handvol Dixies op de brug. Bij allen voelde ik of het slot niet toevallig open was. Geen succes.

De lens letterlijk op ons gericht. Ai…

San Francisco 2Toen het einde van deze ‘hoge nood-hindernis’ eindelijk in zicht kwam, werd zoonlief rustiger. Dit kwam mede doordat ik hem attendeerde op het toiletgebouwtje dat in de verte opdoemde. Na de afdaling richting Sausalito crossten we razendsnel naar dat gebouwtje toe. Het bleek een loket dat voor heel andere doeleinden gebruikt werd. Maar dit maakte zoonlief niets meer uit: hij kon het niet meer ophouden. We verdwenen snel achter het bouwsel. Terwijl hij zijn blaas leegde tegen de eerste de beste boom, keek ik semi-interessant in de rondte. Luttele secondes later zie ik een camera aan het huisje bevestigd zitten. De lens letterlijk op ons gericht. Ai… Die zit er vast om de boel daar goed in de gaten te houden.

Tot op heden heeft de Amerikaanse overheid ons nog niet getraceerd. Gelukkig maar. Al bedenk ik ineens dat zo’n stukje ‘Herinneringen van een 4-jarige’ dan natuurlijk niet echt meewerkt.

Heb jij een foto met een speciaal verhaal? Mail naar info@usa365.nl!


Dennis DekkerDennis Dekker (1974) uit Epe is tekstschrijver en fotograaf. Hij was altijd al gefascineerd door Amerika, maar sinds een geweldige studiereis naar New York in 1997 is de liefde voor het land pas écht aangewakkerd. Films, boeken en nieuws worden verslonden, al is hij sindsdien slechts één keer terug geweest. Samen met zijn vrouw en kind maakte hij in 2013 een rondreis door de staten Nevada, Arizona, Utah en Californië. Zijn favoriete steden? New York, San Francisco en Oakland. Maar de enorme diversiteit van de Amerikaanse natuur kan hem ook enorm bekoren. Of dat nu de schitterende Antelope Canyon, Zion National Park, Death Valley, Central Park of Yosemite National Park is. Voor USA365.nl bedacht Dennis de rubriek Foto met een verhaal. Aan de hand van één van zijn foto’s, schrijft hij over zijn ervaringen in de Verenigde Staten.

Author: Gastschrijver

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Email -- 0 Flares ×