Mount Rushmore; trekpleister van South Dakota

131 Flares 131 Flares ×

Het tintelde van binnen, toen ik afgelopen juli vanuit Hot Springs in het zuiden van South Dakota door de Black Hills via het Crazy Horse Memorial naar Mount Rushmore reed. Een bezoek aan de uitgehakte presidentshoofden – nabij het plaatsje Keystone in South Dakota – stond al enige tijd op mijn Amerikaanse verlanglijstje. En ik besloot om er direct maar te overnachten. Niet alleen wilde ik de vier hoofden in het daglicht zien, ook de bekende avondceremonie (waarover later meer) wilde ik niet aan me voorbij laten gaan. Daarom reserveerde ik een kamer in het Super 8-hotel in het nabijgelegen Keystone.

Maar ik was gebleven bij de tinteling. Hoe verder ik door het fraaie zuidelijke landschap van South Dakota reed – vooral bekend als de Black Hills – werd ik steeds nieuwsgieriger. De natuur was prachtig, de bochtige binnenwegen oogden fraai en opeens moest ik vol op mijn rem trappen. Waar stonden die mensen toch naar te kijken? Ik parkeerde mijn auto langs de weg, keek omhoog en zag één van de presidentshoofden tussen de bergen door. Heel mooi. Twee minuten later stond ik voor de ingang van Mount Rushmore National Memorial waar iedere automobilist 11 dollar parkeergeld moet betalen. Een toegang tot het memorial is gratis, maar dat zal ongetwijfeld bij het parkeergeld zijn ingerekend.

Mount Rushmore: toeristische trekpleister

Mount Rushmore vanaf de Presidential TrailHet was druk bij het monument. Mount Rushmore National Memorial is niet voor niets dé toeristische trekpleister en South Dakota draagt niet voor niets de bijnaam de ‘Mount Rushmore State’. Maar toen ik door de toegangspoort liep en in de verte de uitgehakte hoofden zag, stond ik bijna verstijfd. Vooral het uitzicht vanaf het Grand View Terrace, boven het Amphitheater, is fraai. Je bereikt de plek door onder alle vlaggen van de Amerikaanse staten door te lopen. Ik vroeg me af hoe zoiets wonderbaarlijks uit een berg kan worden gehakt. Dat blijkt te zijn gedaan, zo leerde enig onderzoek, door explosieven te gebruiken.

Tussen 1927 en 1941 werkte de ontwerper Gutzon Borglum met vierhonderd werklieden aan het monument. Daarbij kreeg hij ook (financiële) hulp van enkele invloedrijke politici. Borglum had een visie dat hij de hoofden van vier Amerikaanse presidenten wilde uithakken in de berg: George Washington (Amerika’s eerste president), Thomas Jefferson (de president die voor de onafhankelijkheidsverklaring zorgde), Abraham Lincoln (die de slavernij afschafte en het land ondanks de burgeroorlog bijeenhield) en Theodore Roosevelt (die Amerika haar fraaie nationale parken schonk).

Presidential Trail

Grand View Terrace Mount RushmoreNa veertien jaar was het monument klaar. In de loop van de jaren kwamen er steeds meer zaken rond Mount Rushmore bij. Bezoekers adviseer ik over de Presidential Trail te wandelen. In een halfuurtje loop je grotendeels onder de presidentshoofden langs en zie je ze steeds vanuit een ander perspectief. Erg fraai. Het levert mooie foto’s op en fysiek is de wandeling prima vol te houden. Wie gewoon op het pad blijft, kan niet verdwalen. De tour begint en eindigt op het Grand View Terrace. Ook is er een audiotour te doen die veel informatie geeft over het nationale monument in South Dakota.

Voor de echte informatiehongerigen is er veel meer te beleven. Er een Information Center, Sculptor’s Studio, Carvers Café & Gift Shop, Lincoln Borglum Visitor Center (waar een oriëntatiefilm over de totstandkoming van het monument kan worden bezichtigd) en uiteraard The Mount Rushmore Bookstores. Aan bijverkoop geen gebrek bij Mount Rushmore, dat de laatste vijf jaar gemiddeld twee miljoen (!) bezoekers op jaarbasis trekt.

Avondceremonie in openluchttheater

Die dag was ik vooral erg benieuwd naar de avondceremonie. Die zou om klokslag negen uur beginnen; op dat moment was het al redelijk donker aan het worden. Het Amphitheater – een openluchttheater – zat barstensvol met naar schatting zo’n duizend mensen. Een parkranger deed eerst een presidentiële quiz met het publiek. Ondertussen viel de avond definitief over de presidentshoofden en waren ze bijna niet meer te zien. Totdat het tijd was voor het Amerikaanse volkslied – dat avond aan avond wordt gespeeld – en door velen (ook buitenlandse toeristen) wordt meegezongen.

De avond valt over Mount RushmoreMount Rushmore by nightNogmaals Mount Rushmore by night

Amerikaanse volkslied

Op dat moment werden de hoofden langzaam verlicht. Aan het einde van het volkslied waren de uitgehakte presidentshoofden goed te zien. Gejuich en applaus klonk over de bergen van de Black Hills. En hoewel zo’n ceremonie nog maar eens benadrukt hoe chauvinistisch de Amerikanen soms zijn ingesteld – waar op zich niets mis mee is – mag ook worden gezegd hoe leuk en bijzonder het is om daar eens bij te zijn geweest. Dus ben je in South Dakota, dan mag je Mount Rushmore National Memorial absoluut niet overslaan. En doe van mij dan de hartelijke groeten aan George, Thomas, Abraham en Theodore.


stanStan Bos (1982) bezocht alle 50 staten en herinnert zich zijn kennismaking met Amerika nog goed. “Je bent nog geen 21, dus geen alcohol voor jou, zei de douanier op Newark Airport. Eenmaal tussen de indrukwekkende wolkenkrabbers en na de eerste zenuwachtige dag, dacht ik: dit is mijn land! Amerika is een topland met topmensen! Vanwege de ruimte, afwisseling, natuur, steden en het toeren in de auto.” Stan heeft nog lang geen genoeg van Amerika. “Ik wil nog meer zien van staten waar ik al ben geweest en als correspondent een presidentsverkiezing verslaan.” Zijn drie favoriete staten: Oregon, Utah en Maine (“al is de keuze best lastig”). Favoriete plek: de National Mall in Washington DC. @StanSchrijft

Author: Gastschrijver

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

131 Flares Twitter 0 Facebook 131 Email -- 131 Flares ×