De littekens van de Oklahoma City Bombing

33 Flares 33 Flares ×

Het is 19 april 1995 als Timothy McVeigh zijn met explosieven geladen truck voor het Alfred P. Murrah Federal Building in het centrum van Oklahoma City parkeert. Om twee minuten over negen in de ochtend, als vrijwel iedereen die in het gebouw werkt is gearriveerd, explodeert de truck. Liefst 168 mensen, waaronder negentien jonge kinderen die bij de in dat gebouw gevestigde kinderopvang verbleven, komen om het leven. Nog ruim zeshonderd anderen raakten gewond, driehonderd gebouwen in de directe omgeving raakten (zwaar) beschadigd. De explosie was tot 11 september 2001 de grootste terroristische aanslag op Amerikaans grondgebied.

We come here to remember those who were killed, those who survived and those changed forever. May all who leave here know the impact of violence. May this memorial offer comfort, strength, peace, hope and serenity.

Timothy McVeigh: dader Oklahoma City Bombing

Dader Timothy McVeigh kreeg de doodstrafTwee dagen later, op 21 april 1995, werd Timothy McVeigh gearresteerd. Met Terry Nichols was de anti-overheidsmilitant het meesterbrein achter de aanslag in het ‘heartland’ van Amerika. Beide mannen, zo bleek uit onderzoek, waren leden van een rechts radicale groep die was gehuisvest in de staat Michigan. McVeigh werd in december 2000 veroordeeld tot de doodstraf en stierf door een dodelijke injectie in de gevangenis van Terre Haute, Indiana. Nichols kreeg tot liefst 161 keer een levenslange gevangenisstraf en zal nooit meer in vrijheid kunnen ademhalen.

Tijdens de indrukwekkende roadtrip van de oost- naar de westkust, in de zomer van 2011, deed ik met een goede vriend Oklahoma City aan. Wat ik me van die dag vooral nog bijstaat, was de verzengende hitte. Het was bloedheet toen we uitstapten op het parkeerterrein dat aan de achterzijde van de Oklahoma City Bombing Memorial lag. Dat het stil op straat was, vonden wij niet vreemd. Zelfs in de schaduw was het 35 graden. Geen weer dus voor een gezellige wandeling door het centrum.

Kapotte klokken, gebroken koffiemokken

Koffiemokken uit het verwoeste overheidsgebouw. Stille getuigen van de Oklahoma City Bombing.Een bezoek aan het memorial stond al enige tijd op mijn verlanglijstje. Amerikanen kunnen – eerlijk is eerlijk – de omgekomen mensen bij een drama zoals in Oklahoma goed eren. In het aangrenzende museum zijn alle feiten te vinden van die negentiende april 1995. Vooral alle foto’s, de live beelden op de Amerikaanse televisie en de resten van het gebouw zoals kantoorartikelen, kapotte klokken die op 9.02 uur staan en gebroken koffiemokken zijn indrukwekkend. Nog meer indruk maken de foto’s van de slachtoffers en onschuldige kinderen. Als bezoeker krijg je er een brok van in je keel.

Alfred P. Murrah Federal Building

De oostelijke Gate of TimeOp de plek van het Alfred P. Murrah Federal Building, dat een maand na de aanslag om veiligheidsredenen werd gesloopt, staan twee monumentale toegangspoorten, genaamd de Gates of Time. Ze staan symbool voor twee momenten. Op de oostelijke toegangspoort staat het tijdstip 09.01 uur gegraveerd, dat symbool staat voor de onschuld van de stad voor de aanslag. Op de westelijke toegangspoort staat het tijdstip 09.03, een minuut nadat de explosieven hun fatale werk deden. Dat staat symbool voor het moment dat de stad voor altijd veranderde.

De cover van de lokale krant, een dag laterTussen beide toegangspoorten ligt een Reflecting Pool, dat qua ontwerp maar niet qua grootte is te vergelijken met Reflecting Pool op de National Mall in Washington DC. Het ondiepe en rustig stromende water helpt, zo vertelt de symboliek, de wonden die de aanslag aanrichtte te verzachten. Het is bovendien een plaats om even alleen te zijn met je gedachten, wat vooral voor de nabestaanden ondanks het verdriet een prettig idee moet zijn.

Field of Empty Chairs

Field of Empty ChairsWat ik zelf ook erg indrukwekkend vond, is het Field of Empty Chairs, ofwel het Veld van de Lege Stoelen. De 168 lege stoelen representeren het aantal dodelijke slachtoffers op die fatale dag, bijna twintig jaar geleden. Op elke stoel staat de naam van een slachtoffer. Er zijn ook negentien kleinere stoelen, ter nagedachtenis aan de kinderen die bij de aanslag het leven lieten. Aan de buitenkant van het memorial staat nog altijd een stuk hek dat het Alfred P. Murrah Federal Building afschermde na de aanslag. Tot op de dag van vandaag laten inwoners, bezoekers en toeristen iets achter; van een Amerikaanse vlag tot een sleutelhanger en van een knuffelbeer tot andere memorabilia. De littekens van de Oklahoma City Bombings  is niet de eerste stad waar je aan denkt om vakantie te vieren, maar wie in de buurt is, mag het Oklahoma City National Memorial niet overslaan.

Er kwamen negentien kinderen om bij de aanslagt75-155_oklahoma-city_firemandead-baby_1995rydery320
Een deel van het hek dat het gebouw afschermde na de aanslag


stanStan Bos (1982) bezocht alle 50 staten en herinnert zich zijn kennismaking met Amerika nog goed. “Je bent nog geen 21, dus geen alcohol voor jou, zei de douanier op Newark Airport. Eenmaal tussen de indrukwekkende wolkenkrabbers en na de eerste zenuwachtige dag, dacht ik: dit is mijn land! Amerika is een topland met topmensen! Vanwege de ruimte, afwisseling, natuur, steden en het toeren in de auto.” Stan heeft nog lang geen genoeg van Amerika. “Ik wil nog meer zien van staten waar ik al ben geweest en als correspondent een presidentsverkiezing verslaan.” Zijn drie favoriete staten: Oregon, Utah en Maine (“al is de keuze best lastig”). Favoriete plek: de National Mall in Washington DC. @StanSchrijft

Author: Gastschrijver

Share This Post On

2 Comments

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

33 Flares Twitter 3 Facebook 30 Email -- 33 Flares ×