Route 66, mijn dagboek deel 3: Rodeo in Texas

85 Flares 85 Flares ×

Onze gastschrijver Linda van der Wel is net als velen een groot fan van Route 66. Ze legde in april en mei 2013 in drie weken het hele gedeelte af van Chicago naar Californië en kwam onderweg van alles tegen. Ze hield een dagboek bij en wilde deze met USA365.nl delen! Hier deel 3, over een weerzien met oude bekenden in Texas.

Route 66, mijn dagboek deel 3: Rodeo in Texas

Een wasje draaien in Texas

LaundryWe hebben de grens van Texas bereikt en zijn aangekomen in het plaatsje Paris. Op de old fashioned way deden we de was, namelijk in een public coin laundry. Dertig wasmachines en dertig drogers in een hokje, professorisch aan elkaar gehangen en een uitstraling van lik m’n vestje. Het lijkt ook hier wel of je 50 jaar terug de tijd in gaat. Je stopt een kwartje in een droger, draait aan het knopje en hij gaat acht minuten draaien. Je kunt hem gewoon opentrekken als je een shirt of broek er eerder uit wil halen. De wasmachines zijn veelal van die ouderwetse bovenladers, waar de kleinere vrouwtjes dus ondersteboven inhangen als de wasmachine klaar is!

Route 66, mijn dagboek deel 3: Rodeo in TexasDan het behang, geel bloemetjes behang! Huisregels op A4-velletjes, opgeplakt met vergeeld plakband (zit er dus ook niet vanaf gisteren). Wat een beleving weer. Ik vind dat altijd schitterend, zo’n laundry binnen lopen en op je gemak met tien anderen je was doen. Maar goed, alles is schoon en ruikt weer heerlijk fris. We gaan nu lekker relaxen en wat lezen in het motel. Morgen richting Pickton naar de familie Lageschaar waar ik in 2001 een paar maanden stage liep bij het melkveebedrijf. Lijkt me geweldig om te zien hoe alles twaalf jaar ouder is geworden en hoe de boerderij gegroeid is!

 

Na 12 jaar terug op oude stageplek 

We hebben heerlijk geslapen op een fantastisch bed en we wilden er ook helemaal niet uit! Hoefde ook niet, want we hadden geen haast. We zijn nog langs de Walmart gegaan voor lenzenvloeistof en toen vervolgden we onze weg naar Erwin en Theresia, waar ik in 2001 een paar maanden gewerkt heb. Rond 11:00 uur kwamen we daar aan en zaten ze net aan de koffie. Het weerzien was leuk! We zijn allemaal twaalf jaar ouder en wijzer.

Het weerzien was leuk! We zijn allemaal twaalf jaar ouder en wijzer.

Op de boerderij is veel veranderd. Het is gegroeid, er wonen drie Mexicaanse gezinnen en nog twee man los personeel en het aantal koeien is gegroeid van 350 in 2001 naar 600 nu in 2013. Ook zijn de stallen (waar geen muren inzitten omdat het hier ’s zomers 35 tot 40 graden is) uitgebreid, en zijn er overal verharde voerpaden gemaakt. Dat maakt het werken een beetje efficiënter en wat minder smerig als het regent. De winters in Texas zijn heerlijk, van vriespunt in de nacht tot 20 graden overdag, maar ook veel regen. Dat getob in de bagger is dus over! Ja, er is wel een en ander veranderd ja!

Welkom op het Amerikaanse platteland!

Rodeo in TexasNa de lunch zijn we met z’n allen de kuil gaan afdekken. Er was de laatste week ingekuild en gisteren was alles klaar, de tweede snee al! Extra handen waren meer dan welkom. We hebben dus lekker alle calorieën van de afgelopen week eraf gegooid met truckbanden. Deze worden door midden geslepen of gezaagd zodat ze te tillen zijn. We zaten natuurlijk van top tot teen onder de kuilgras van wat er nog op het oude plastic zat. Welkom op het platteland! Het waaide goed hard dus een douche na dit klusje was wel erg lekker.

We hebben nog even een broodje gegeten (kuil afdekken is niet in het formaat kuil in Nederland, maar zeker een meter of vijf hoog en erg breed. Daar doe je dus een middag over), en daarna naar de Rodeo geweest. Het was behoorlijk fris, dus een extra jas was welkom. We genoten van de show.

Banjeren met de golfkar

Vanmorgen prinsheerlijk wakker geworden, heerlijk geslapen! Het was zondag dus lekker rustig aan gedaan.
We hadden vers gebakken cinnemonrolls en lekkere broodjes als ontbijt. Glaasje jus erbij en een bakkie koffie, heerlijk! Na rustig opgestart te zijn, zijn we kalfjes gaan voeren. We hebben ze melk gegeven, schoon water en bix, de grotere kalveren hebben we nog andere voermix gegeven. Met een bedrijf met dik 600 koeien heb je daar best even werk aan. Normaal komt er een vrouw zes dagen per week de kalveren voeren, maar op zondag is zij vrij, dus hebben we Theresia even geholpen.

Met dik 600 koeien heb je daar best even werk aan.

Toen we klaar waren, zijn we wat gaan drinken en daarna zijn we een blokje om gaan wandelen. Het blok is ongeveer vijf kilometer. Lekker om even de benen te strekken. Vijf honden mee en een lekker stukje wandelen. Toen we terug kwamen, zijn we nog een rondje gaan banjeren met de golfkar. We hebben nog wat foto’s geschoten en daarna heeft Mike steaks & chicken gebakken op de BBQ. Mike z’n vriendin Summer was er ook en Lisa en Cody waren ook thuis. Gezellige boel dus! Nu gaan we nog even relaxen en morgen weer een nieuwe dag!

Dagje op de farm

Mega farm 80 stands melk carousel in TexasNa het ontbijt lekker naar de farm gegaan, beetje rommelen en kijken hoe alles in z’n werk gaat. Dat is toch wel een beetje anders dan in Nederland. Melken doen de Mexicanen, er komt een jongen vijf keer in de week voeren, een vrouw komt de kalfjes voeren, een Mexicaan maakt alles in de melkput en daar omheen schoon en schrapt de “roosters” en zelf hebben Erwin, Theresia en Mike hun handen vol om de koeien te controleren, dingen repareren, afrasteringen nakijken, zieke koeien behandelen en allerhande klusjes. Dan komt er nog een aantal uren per week een knechtje die de stront over het land rijdt en de lagoon mixt (waar de stront in opgeslagen wordt, want ze hebben hier geen kelders maar gewoon een gat op het land). Bedrijvigheid zat dus.

Van cowboys tot dikke vette boeren en handelaren

Chillen in auto onderwegEind van de ochtend gingen we naar Town om wat trekkeronderdelen te halen, en we zijn na de lunch bij Subway, naar de salebarn geweest. Daar verkopen ze koeien en stieren, op maandag voor het vlees en op donderdag voor de melk. Erg leuk om die zingende veilingmeesters zo bezig te zien. Er zit van alles binnen, van cowboys tot dikke vette boeren en handelaren. Wij kochten niks, want Erwin heeft geen vleesvee.

Eind van de middag waren we terug en ging Erwin de poelie van de MF vervangen en zijn wij Mike even gaan assisteren bij het afrasteren. Er lagen een paar bomen op, dus die haalden we eraf. Mike heeft ze kort gezaagd en wij haalden de takken weg. Daarna even de draad gerepareerd en klaar! Inmiddels was het 19:00 uur en lagen de varkensfiletlapjes al op de BBQ. Samen met hash browns (gebakken rösti) en verse sla met tomaatjes, kaas, croutons en dressing. Als toetje een gebakken peach pie met vanilla ice en vers fruit. We worden verwend! Erg gezellig zo met z’n allen aan tafel. Nog even een biertje gedaan met Erwin en Theresia en toen gaan slapen.

Is this the way to Amarillo?

Het zit er op, na een paar fantastische dagen bij familie Lageschaar. Geweldig om bij te kletsen en op de farm te zijn. We hebben rondjes gereden met de golfkar en truck met veewagen. Heerlijk de koeienluchten opsnuiven en nog bij Kempenaar gekeken, die melken circa 2500 koeien. Niet normaal hoe groot! Vanmorgen moesten we afscheid nemen van geweldig lieve en gastvrije mensen! We dronken met z’n allen koffie en keken met Mike nog naar de route. We vertrokken rond 10:30 uur, met Amarillo als bestemming.


Linda

Linda van der Wel (1980) is freelance-adviseur in de groen,- grond,- en infrasector. Ze houdt enorm van reizen en Amerika en Canada zijn haar favoriete bestemmingen. Al twaalf keer maakte ze de oversteek naar het continent. Haar missie is om alle staten een keer te bezoeken; de teller staat nu op 26. Yellowstone, het wilde westen van Wyoming, de graanvelden in South Dakota en San Francisco zijn haar ‘absolute toppers’.
Linda op Twitter: @Agrolin

Author: Gastschrijver

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

85 Flares Twitter 5 Facebook 80 Email -- 85 Flares ×