Route 66, mijn dagboek deel 4: door de woestijn

72 Flares 72 Flares ×

Onze gastschrijver Linda van der Wel is net als velen een groot fan van Route 66. Ze legde in april en mei 2013 in drie weken het hele gedeelte af van Chicago naar Californië en kwam onderweg van alles tegen. Ze hield een dagboek bij en wilde deze met USA365.nl delen! Hier deel 4, over Cadillac Ranch, goedkoop tanken en Santa Fe.

Route 66, mijn dagboek deel 4: door de woestijn  

Martin Springs

Route 66, mijn dagboek deel 4.We zijn gestopt bij een leuk plaatsje: Martin Springs. Verdere uitleg is denk ik overbodig (zie foto). Daarna zijn we naar de Walmart gegaan voor vers fruit, brood en yoghurt, zodat we tussen de middag lekker konden picknicken. Hoe meer we het westen op reden, hoe minder druk en hoe minder bomen. Echt geen auto op de weg!

We zijn onderweg twee keer gestopt om te plassen, te eten en een ijsje te halen. En we moesten twee keer tanken! Uiteindelijk waren we om 19:00 uur op locatie in Amerillo. We hebben hiermee een dag gewonnen en deze kunnen we goed gebruiken bij de Grand Canyon of in Los Angeles. In totaal dus 8,5 uur onderweg geweest met stops. Ik heb nog nooit twee keer hoeven tanken op een dag! En het leuke is, het kostte 72 dollar, omgerekend 50 euro.

We kunnen ongeveer 560 kilometer rijden met één tank. Reken uit je winst! En de Amerikanen maar klagen dat de benzine zo duur is! Wij betalen drie keer zo veel per liter! Een gallon (3,78 liter) kost hier 3,30 dollar en is dus omgerekend 0,61 eurocent per liter. Maar goed, we zijn in Amarillo en hebben een prakkie gehaald bij Quacker Barrel en zitten nu lekker te relaxen in het Sleep Inn Motel. Morgen wat shoppen en naar Cadillac Ranch.

We kunnen ongeveer 560 kilometer rijden met één tank. Reken uit je winst!

Door de woestijn

Route 66, mijn dagboek deel 4.Vanuit Amarillo vertrokken we vanmorgen verder richting het westen, nadat we eerst wat zijn wezen shoppen bij tractor supply. Wat een leuke winkel! Ze hebben er alles voor op en rondom de boerderij en huis. De volgende stop was Cadillac Ranch, tien Cadillacs voor de helft begraven. Op de andere helft mag je legaal graffiti spuiten! We zijn verder gaan rijden en reden steeds verder de vlakte op. Op een gegeven moment zagen we dood gras en een enkele struik. Geen huizen meer, weinig ranches, gewoon helemaal niks, alleen de snelweg!

We hebben af en toe een stukje van de oude Route 66 kunnen pakken, want die ligt op sommige stukken nog langs de snelweg (hier wel minder dan in Missouri). We kwamen uiteindelijk tegen lunchtijd in Adrian, Texas, het middelpunt van onze trip (zie foto). Vanaf dat punt is het nog 1139 mijl naar L.A. en 1139 mijl naar Chicago. Als je 1139 x 1,6 doet krijg je 1822,4 kilometer wat we nog moeten rijden naar het strand van Santa Monica, in Californië. We hebben bij het midpoint café een sandwich op (hamburger) en zijn daarna verder gaan tuffen. Tijdens het rijden en navigeren kwamen we tot de conclusie dat we, nadat we de grens met New Mexico waren gepasseerd, of lang in een klein dorp moesten blijven, of een dot gas moesten geven om voor het donker in Santa Fe aan te komen.

Nog 1822,4 kilometer rijden naar het strand van Santa Monica

We kozen voor het tweede, zodat we voor blijven op schema. We moesten in 2,5 uur een route afleggen door heuvels met struiken, waar we minimaal twee uur voor nodig hadden. Het scheelde dat het een uur vroeger werd bij de grens. Dit houdt wel in dat het om 20:00 uur pikkedonker is. Het is gelukt. Er was geen kip op die route en het waren redelijk rechte stukken, dus we hebben vijf mijl per uur harder gereden dan toegestaan (sorry mam, zo heb je ons niet opgevoed). Zodoende stonden we een uur en 45 minuten later in Santa Fe! Doel bereikt!

New Mexico 

newmexicoNew Mexico is heel vroeger onderdeel van Mexico geweest en pas in 1848 verloor Mexico de Mexicaans-Amerikaanse oorlog en moest het land afstaan. In 1912 is de staat New Mexico officieel toegevoegd als 48e staat. Door die geschiedenis zie je de Spaans-Mexiaanse invloeden vandaag de dag nog terug in de hoofdstad Santa Fe. We zitten in een prachtig Mexicaans getint hotel met mooie kamers. We hebben net een stukje pizza gegeten op een paar minuten lopen en nu gaan we lekker slapen.

Morgen hopen we via old Route 66 naar Albuquerque te rijden en vanuit daar nog een stukje west naar Gallup, wat bijna tegen de grens met Arizona ligt. Vanaf daar gaan we de woestijn weer in, met, naar horen zeggen, nog minder struiken, maar af en toe een cactus en een bonk stenen. We hopen dan van het weekend de Grand Canyon te bezoeken om vervolgens via Hoover Dam en Las Vegas onze reis in Santa Monica, Californië te beëindigen. We moeten woensdag in Santa Monica zijn, want volgende week donderdag vliegen we alweer terug!

Santa Fe en een kathedraal

Vanmorgen uitgerust wakker geworden. Beneden in de lobby klonk heerlijke muziek en het ontbijt was ook super gezond en bij een kampvuur! We hadden organic homemade oatmeal (mijn favoriet) met krenten en bruine basterdsuiker en vers fruit en koffie toe! Heerlijk!

Route 66, mijn dagboek deel 4: door de woestijn.Na het ontbijt zijn we naar het historische gedeelte van de stad gegaan, waar ontzettend veel te doen was. In tegenstelling tot andere dorpen is Santa Fe ontzettend opgeruimd en mooi historisch hersteld. Echt een heel mooie stad. Maar ja, zoals al eerder, het leven bestaat uit keuzes maken! We moesten kiezen tussen winkels, kerken en musea, dus kozen we voor de grote Cathedraal. Het is de The Cathedral of Saint Francis of Assisi; een prachtige mooie Cathedraal. De deur was aan de voorkant nog dicht, maar er stond een bordje bij dat je de achteringang ook kon proberen. Vele toeristen stonden bij de voordeur te wachten, maar wij zijn toch maar even achterom gegaan om binnen te kijken. Daar hebben we geen spijt van gehad, want het was echt prachtig van binnen. We hebben een kaarsje aangestoken en zijn weer rustig aan naar buiten gegaan.

Enthousiast als de Amerikanen altijd zijn, werd ons geadviseerd de Turquoise Trail te nemen naar Albuquerque, wat we hebben gedaan. We vonden er echter weinig aan, volgens ons was de oude Route 66 leuker. Dit was een route met wat oude, verwaarloosde gebouwen en drie souvenirwinkeltjes.

RV voor slechts 164.000 dollar

Door de woestijnEenmaal in Albuquerque kwamen we een RV en motorhomedealer tegen waar we even zijn gaan shoppen voor een nieuwe RV (megagrote camperbus). Voor slechts 164.000 dollar. Deze bus is voorzien van opbergruimte, een flatscreen buiten en een 120 centimeter flatscreen binnen. Tevens heeft de bus een master bedroom met kingsize bed, een stapelbed, badkamer met douche en toilet, keuken met koelkast, vaatwasser, magnetron, vriezer en kookstel. In de keuken is er een vierpersoons eethoek en daarna een zithoek voor vier personen en nog twee relaxseats waar de chauffeur en bijrijder tijdens het rijden in zitten. Na onze vette American Dream, zijn we verder gaan rijden over een straat in Albuquerque die ruim 28 kilometer lang is! Best een grote stad dus. Bij een parkje hebben we een boterham gesmeerd en een yoghurtje gegeten en zijn we verder gaan rijden naar Gallup.

Dit dorp ligt midden in een reservaat en bevat voornamelijk indianen. Dat houdt meestal in dat alles wat minder verzorgd is. Ook bleek het alweer een uur vroeger te zijn in verband met de Mountain Time Zone. Dus hup, plassen, tank vol en in de auto op naar het volgende dorp. We hadden immers weer een uur extra. New Mexico is eigenlijk een beetje een mindere staat, vonden wij. Veel woestijn en allemaal oude troep in de paar dorpjes die wij gezien hebben. Er is weinig. Santa Fe daarentegen was wel super leuk!

Painted Desert in Arizona

Arizona SignOver de grens met Arizona zijn we even een visitor centre ingedoken om wat info te halen over onze route. Net na de grens ligt Painted Desert, een vlakte met rood, zwart, grijs en gele rotsachtige zandbergen. We zijn er een stuk ingereden en hebben wat foto’s gemaakt van het prachtige uitzicht wat we daar hadden. Het gekke is, dat je dat helemaal niet ziet vanaf de snelweg. Daar vanaf lijkt het gewoon een vlakte met woestijn en cactusstruiken, maar daar achter ligt een prachtig natuurverschijnsel verscholen!

Inmiddels was het 17:30 uur en zijn we doorgereden naar Holbrook, waar we langs Route 66 een motel hebben voor zo’n 42 euro. Het kost allemaal niet zo veel hier! Je hebt dan een middenklassemotel met ontbijt; geroosterd brood met jam, pindakaas of een bakje cornflakes of een wafel. Je begrijpt dat onze vorige slaapplek, die met dat heerlijk gezonde ontbijt, twee keer zo duur was.


Linda

Linda van der Wel (1980) is freelance-adviseur in de groen,- grond,- en infrasector. Ze houdt enorm van reizen en Amerika en Canada zijn haar favoriete bestemmingen. Al twaalf keer maakte ze de oversteek naar het continent. Haar missie is om alle staten een keer te bezoeken; de teller staat nu op 26. Yellowstone, het wilde westen van Wyoming, de graanvelden in South Dakota en San Francisco zijn haar ‘absolute toppers’.
Linda op Twitter: @Agrolin

Author: Gastschrijver

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

72 Flares Twitter 2 Facebook 70 Email -- 72 Flares ×